Jorrit Bergsma pakt na twee jaar sukkelen grootste zege
Jorrit Bergsma heeft de Alternatieve Elfstedentocht gewonnen. Bergsma rekende in een zinderende finale af met Jens Zwitser en Douwe de Vries.
Jorrit Bergsma komt juichend over de streep
Het duurde door de haast ideale omstandigheden en een ijsvloer waar bijna alle schaatsers konden aanklampen bij de natuurijsspecialisten, voor dat de beslissing viel. Elke poging om aan een eindsprint te ontkomen, leek op voorhand kansloos. Pas toen de kilometers na vier uur schaatsen echt begonnen te wegen, lukte het Bergsma om in gezelschap van Jens Zwitser, Douwe de Vries en Arjen Becker om vooruit te komen.
Bergsma, die maandag 24 jaar wordt, wilde het niet laten aankomen op een eindsprint en reed solo naar zijn derde en tegelijk de mooiste overwinning van dit seizoen. Voor de Fries kwam daarmee een einde aan twee jaar fysieke ellende en twijfel. "Ik wist van mezelf dat ik het kon, maar het zat gewoon allemaal verschrikkelijk tegen."
Bergsma liet vier jaar geleden op de Weissensee al zien dat natuurijs 'zijn ding' is. Hij debuteerde toen als B-rijder tussen de specialisten met een vierde plaats tijdens het Open NK. De afgelopen twee jaar brachten alleen maar ellende en fysiek ongemak. De ziekte van Pfeiffer sloopte het lichaam en de wil om terug te komen leidde er toe dat Jorrit overtraind raakte. Afgelopen zomer stroomde het bloed weer de goede kant uit.
De Fries nam ontslag als fietsenmaker en richtte zich helemaal op de sport. Naast het marathonschaatsen in het opleidingsteam van coach Jillert Anema, werd naast het marathonschaatsen ook nog uitgeweken naar de langebaan. Met een goede vijf kilometer in de benen werd plotseling de mogelijkheid geboden om met een Kazachstaans paspoort te starten tijdens de Olympische Spelen in Vancouver. Jorrit liet dat in alle nuchterheid op zich af komen en was al helemaal niet teleurgesteld toen het avontuut uiteindelijk tot niets leidde. "Het leek allemaal mooi, maar ik ben en blijf marathonschaatser. Als je dan wint op natuurijs, daar kan geen Olympische Spelen tegenop."
In de finale voelde Jorrit zich al de sterkste in de kopgroep, maar profiteerde zo lang mogelijk van de samenwerking. Toch wenste de schaatser van Equipe Renault Eco2 het niet op een eindsprint aan te laten komen.
Jorrit kon na afloop amper bevatten dat zijn naam nu op het grote bord aan de Weissensee komt, waar alle grote mannen op staan die hem voor gingen. "Ik heb laten zien dat ik er bij hoor, maar het besef zal wel over een paar dagen komen."
